کتاب ۱۰۲ - شب های روشن

شب های روشن

نویسنده: فیودور داستایوفسکی

مترجم: سروش حبیبی

تهران - نشر ماهی - چاپ ۹۵ - ۱۴۰۳

تعداد صفحات: ۱۰۹

شبهای روشن حکایت تنهایی آدمیست. ماجرای حرمانی است که انسانهای بی شماری همواره زهر آن را در جان خود یافته اند و تلخی اش را به تمامی چشیده اند. از آنجایی که نویسنده برای طرح داستان بلند خود دست بر موضوعی گذاشته که کهنگی بر نمی دارد و همواره مسئلۀ انسانهاست، این داستان نیز از رونق نیفتاده و پس از سالهای مدیدی که از آفرینش آن گذشته همواره جزو کتابهایی بوده است که در ممالک مختلف جهان بارها ترجمه و به تجدید چاپ رسیده و همواره در کتابفروشی ها به چشم می خورد. افراد بسیاری با شخصیت اول این داستان همذات پنداری کرده اند و از دریچۀ تجارب خود به آن نگریسته اند. مهارت داستایوفسکی در پروردن داستان و وارد آوردن ضربۀ نهایی به چشم می آید. عشق و ناکامی در چند شب معدود، قامت خود را به نظاره می گذارد و در پایان غمی سیال و فضایی آشنا را در ذهن خواننده ترسیم می کند که گویی با سرشت او در هم آمیخته و بارها آن را زندگی کرده است.

سطرهایی از کتاب:

مرد خیال باز بیهوده خاکستر خواب های کهنه را زیر و رو می کند و در آنها شرارکی می جوید تا بر آن بدمد و آن را شعله ور کند و با آتش بازافروخته دلِ سردی گرفتۀ خود را گرم کند و باز آنچه در گذشته آنقدر دلنشین و روح انگیز بود و خون را به جوش می آورد و چشم ها را پر اشک می کرد و فریبش شیرین بود دوباره زنده کند.