کتاب ۹۸ - به سوی برادوی

به سوی برادوی

نویسنده: نیل سایمون

مترجم: وحید عمرانی

تهران - نشر افراز - چاپ ۱ - ۱۴۰۲

تعداد صفحات: ۱۵۶

اغلب آثار دراماتیک سایمون کمدی هستند و عمده شهرت او نیز در جهان نمایش بر اساس همین کمدیxad نویسیxad هاست، اما در«به سوی برادوی» مشخصهxad های بارزی از تراژدی مدرن را نیز مشاهده میxad کنیم که با کمدی ترکیب شده، دوشادوش آن حرکت میxad کند و از این لحاظ می xadتوان شاهد وجههxad ها و ابعاد جدیدی از سبک درام xadنویسی او در فضای این اثر بود. سایمون در این نمایشنامه به قول خودش یک موقعیت غمگین را شوخxad طبعانه روایت کرده است. «به سوی برادوی» نمایشنامهxad ای نیمه اتوبیوگرافیک و آخرین فصل از «سه گانۀ یوجین» پس از «خاطرات ساحل برایتون» و «بیلوکسی بلوز» است که هنوز هیچxadکدام به زبان فارسی ترجمه نشدهxad اند. این نمایشنامه در سال ۱۹۸۷ فینالیست جایزۀ پولیتزر شد و در همین سال نامزد بهترین نمایشنامه برای دو جایزۀ معتبر تونی و درامادسک گردید. سایمون در این نمایشنامه که آن را به پدر، مادر و برادرش؛ دنی تقدیم کرده تقریباً روایتگر بخشی از زندگی شخصی خود بوده است. شخصیت «استن» برداشتی است از برادر بزرگxadترش و «یوجین»؛ برادر کوچکxadتر نیز خود اوست که با ویژگیxad های منحصر به فردش این شخصیت را شکل داده و میxad پروراند.

سطرهایی از کتاب:

بن: آسایش منو خوشحال نمیxadکنه. من به جایی نیاز ندارم که دوازده ماه سالو گرم باشه. از آوریل تا اکتبرو فقط خدا خواسته که خورشید گرمی داشته باشیم. بیشتر خواستن، جنایت علیه کساییه که اون طرف به دنیا اومدن. کتاب تروتسکیxadتو بخون.

بلانش: سیاسیش نکن، بابا. این سیاسی نیست.

بن: همه چیز سیاسیه. سوپ توی ظرف من سیاسیه. نون توی بشقابم سیاسیه. اون کتلت توی آشپزخونه سیاسیه. اون پالتوی چهار هزار دلاری پشت سرتم سیاسیه. [بر میxadخیزد و به جایش پشت میز ناهارخوری برمیxadگردد.] چیزهایی که از روز به دنیا اومدنم یاد گرفتمو نمیxadخواد بهم یاد بدی.

بلانش: [برمیxadخیزد] سلامتی مامان سیاسی نیست. عشق مامان به تو سیاسی نیست... وقتی نمیxadتونی جواب منطقی برای چیزی پیدا کنی، همیشه برای کمک میxadری سراغ تروتسکی.